از دیرباز آجر سفال از پختن گل و لای و انواع پوشال در مقابل نور خورشید تهیه می‌شد، در حال حاضر این مصالح ساختمانی ارتقا یافته و به شکل کنونی عرضه می‌شود. اما تکنولوژی همچنان به دنبال جایگزینی مناسب بجای عناصر آن که شامل خاک، ماسه و آب است.

تاریخچه آجر سفال

از آسیای غربی به‌سوی غرب مصر و سپس به سمت اروپا و روم و از آنجا به سمت شرق هندوستان و چین رهسپار شد. در سده چهارم پس از میلاد اروپایی‌ها استفاده از آجر سفال را شروع کردند که پس از مدتی از رونق افتاد و رواج مجدد از سده ۱۲ میلادی بوده که این شروع دوباره از ایتالیا شروع شد و به سراسر اروپا انتشار یافت.

انواع آجر سفال:

در دسته‌بندی‌های متنوعی برای استفاده در پروژه بنا به کاربرد مورد استفاده قرار می‌گیرد که در زیر به چند مورد از آنها اشاره خواهیم کرد.

آجر ساختمانی:   با تعبیه حفره و سوراخ­هایی به‌منظور کاهش مصرف مواد و کاهش وزن تولید می‌شوند.
آجرآتش:   در برابر حرارت و گرما بازخورد مناسبی دارد و برای بخاری، شومینه و یا سازه‌های حساس در برابر گرما مورد مصرف قرار می‌گیرند
پاورها برای سطوحی همچون پیاده‌روها، بازسازی خانه‌های سنتی، لبه‌ها و پاسیو مورد استفاده قرار می‌گیرند
آجر آنتیک:  مورد مصرف این آجر سفال به‌منظور بازسازی و یا دکوراسیون سنتی و همچنین زیبایی‌شناسی معماری می‌باشد و برای القای حس کلاسیک و قدیمی بودن به کار گرفته می‌شود.

آجرهای (SW):   در مقابل سرما مقاوم و در مقابل گرما نیز واکنش مطلوبی از خود نشان می‌دهد

آجرهای (MW):   این نوع آجر سفال در مکان‌هایی به کار گرفته می‌شود که دمای منطقه زیر صفر باشد این محصول مقاومت بالایی در مقابل با یخ دیگی دارد.

آجرهای (NW):   این نو آجر سفالی در منطق گرم و خشک کاربرد دارد و می‌توان از آن در قسمت‌های داخلی ساختمان نیز بهره برد.

آجر لفتون : آجرده سوراخ یا لفتون جزو آجرهای ساختمانی پرکاربردمی باشد. آجر ده سوراخ بالاترین ظرفیت را برای نگه‌داشتن سیمان دارد و که موجب اتصال سریع می‌شود. وزن پایین این نوع آجر سفال به دلیل حفرهای آن، باعث استحکام بیش­تر و در نتیجه کاهش ریسک می‌شود. در اکثر کشورهای توسعه‌یافته بیش‌ترین مصرف مصالح آجری از این مورد هستند.

مزایای آجر ده سوراخ :

مقاومت در مقابل فشار
ابعاد کاملاً دقیق
جذب رطوبت تقریباً حداقل
کیفیت بسیار بالا
رنگ‌ها و شکل چشم‌نواز
بدون نیاز به رنگ‌آمیزی
قیمت مقرون‌به‌صرفه

سازمان استاندارد :

آجر سفال ها در آخرین بررسی صورت‌گرفته سازمان استاندارد ایران در ۷ خرداد ماه ۱۳۵۷ به دو دسته دستی و ماشینی تقسیم شده‌اند. آجرهای دستی خود شامل بر دو گروه فشاری و قزاقی سفید دسته‌بندی می‌شوند. آجرهای ماشینی نیز به گروه توپر و سوراخ‌دار دسته ‌بندی می‌شوند. میزان جذب آب در آجر سفال های دستی مطابق استاندارد ایران حداکثر ۲۰% و در آجرهای ماشینی ۱۶% و کمترین جذب آب برای هر دو نوع آجر ۸% خواهد بود. نوعی خاص از آجر در کشورهای اروپایی تولید می‌شود که هنوز در ایران تولید و به‌کارگیری نشده است. از این دسته آجرها می‌توان بلوک‌های توخالی، آتش‌بند را نام برد.