مصالح تعمیری و روش‌های تعمیر سازه‌های بتنی آسیب‌دیده

تکامل آجر در معماری ایرانی
چگونگی‌های شکل‌گیری و تکامل آجر در معماری ایرانی
آگوست 3, 2020
اقلیم‌های متفاوت
مصرف مصالح ساختمانی متفاوت در اقلیم‌های متفاوت
آگوست 4, 2020
دیوار بتنی آسیب دیده

مصالح تعمیری و روش‌های تعمیر سازه‌های بتنی آسیب‌دیده

مصالح و مواد تعمیری

در صورت آسیب‌دیدن بتن، باید نسبت به تعمیر آن با مصالح مناسب اقدام نمود. از مهم‌ترین عوامل در انتخاب مواد تعمیری، مشابه بودن خواص مکانیکی و فیزیکی مصالح تعمیری و بتن پایه (اصلی) و هزینه مواد تعمیری می‌باشد. مواد تعمیری را به‌صورت کلی می‌توان به دو گروه تقسیم نمود:

١- مواد تعمیری با پایه سیمانی

الف) ملات سیمانی با مواد افزودنی مانند میکرو سیلیس، الیاف

ب – مواد سیمانی اصلاح شده با لاتکس یا پلیمر

۲- رزین‌های پلیمری

هرچند ملات‌های سیمانی اصلاح شده با پلیمر و رزین‌های پلیمری اختلاف قیمت زیادی نسبت به ملات‌های سیمانی دارند، ولی در بعضی از موارد مانند کوتاه بودن زمان تعمیر و یا نیاز به‌عمل‌آوری سریع، انتخاب رزین‌ها مناسب‌تر است.

مصالح با پایه سیمانی به آسانی ساخته می‌شود و از مزایایی مانند مشابه بودن ظاهر ملات سیمان و ضریب حرارتی آن با بتن پایه برخوردار و ارزان می‌باشد، اما چسبندگی آن با بتن پایه، بخصوص در سطوح عمومی ضعیف است.

می‌توان برای بهبود خواص ملات، مواد افزودنی (مانند روان‌کننده‌ها، پوزولان ها، مواد منبسط کننده و …) به آن اضافه نمود. از عمده‌ترین موارد کاربرد مواد افزودنی می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود

الف) بهبود خواص ملات در حالت شل

 ا – بالارفتن کارایی بدون افزایش آب

 ۲- کند یا تند کردن زمان گیرش اولیه

 ٣- کاهش افت یا ایجاد انبساط در ملات

 ۴- کاهش افت اسلامپ

ب) بهبود خواص ملات سفت شده

١- تسریع در کسب مقاومت در سنین اولیه

 ۲ – افزایش مقاومت (فشاری، کششی، خمشی)

 ۳- کاهش نفوذپذیری

 ۴- بهبود مقاومت بتن در مقابل ضربه یا سایش

اصلاح ملات سیمانی با افزودن لاتکس با پلیمر به ملات صورت می‌پذیرد. افزودن لاتکس به ملات خواص آن را به شرح زیر بهبود می‌بخشد 

١- وقتی‌که ملات در حالت خمیری است، پلیمرها به صورت روان‌کننده عمل می‌کنند و بنابراین مقدار آب موردنیاز برای کارایی مناسب ملات کاهش می‌یابد و در نتیجه از جمع شدن در درازمدت کاسته می‌شود.

 ۲ – پیوستگی بین ملات تعمیری و بتن پایه افزایش می‌یابد.

٣- پلیمر از افت آب در ملات می‌کاهد و بنابراین مانند یک عامل عمل‌آوری داخلی عمل می‌کند. 

۴- تارهای پلیمری از ترک‌های میکروسکوپی ملات می‌کاهد و پیوستگی ساختمان ملات را افزایش می‌دهد و در نتیجه :

الف – مقاومت کششی و خمشی افزایش می‌یابد.

 ب – از نفوذپذیری ملات در مقابل رطوبت و دی‌اکسیدکربن کاسته می‌شود

 انواع لاتکس­های پلیمری برای اصلاح ملات سیمان استفاده می‌شود که مهم‌ترین آنها عبارت است از:

 ۱- استات پلی‌وینیل 

۲ – بوتادین استیرن 

٣- اکریلیک­ ها 

مواد بوتادین استیرن و اکریلیک­ها معمول‌ترین افزودنی­ها در ملات تعمیری هستند و اگر از نظر مقدار و نوع به نحو صحیح انتخاب شوند، عملکرد آنها تا مدت طولانی بدون تغییر باقی می‌ماند. را ملات­های سیمانی اصلاح شده با پلیمر معمولا برای تعمیر مقاطع با ضخامت بیشتر از ۱۲ میلیمتر مناسب است.

ملات‌های سیمانی اصلاح شده با پلیمر معمولاً برای تعمیر مقاطع با ضخامت بیشتر از ۱۲ میلیمتر مناسب است. اگر این مواد همراه با پوشش‌های حفاظت سطحی، به کار برده شوند، می‌توان آنها را در ضخامت کم (حدود ۶ میلیمتر) نیز استفاده کرد.

 اگر این مواد همراه با پوشش‌های حفاظت سطحی، به کار برده شوند، می‌توان آنها را در ضخامت کم (حدود ۱ میلیمتر) نیز استفاده کرد. اگر ضخامت پوشش کمتر از ۱۲ میلیمتر است و پوشش حفاظتی اعمال نمی‌گردد، بهتر است از ملات رزینی استفاده شود.

لات­های رزینی نسبت به ملات­های سیمانی از مزایای مهمی برخوردارند، زیرا عمل‌آوری آنها سریع می‌باشد و سرعت کسب مقاومت زیاد است. این مواد در مقابل نفوذ عوامل مخرب شیمیایی مقاوم هستند و مقاومت پیوستگی آنها به بستن پایه زیاد است. اصولاً ملات‌ها با پایه سیمانی، محیط اطراف میل‌گردها را قلیایی می‌کنند و در نتیجه لایه انفعالی بر روی فولاد تشکیل می‌گردد که میل‌گردها را از خوردگی محافظت می‌کند، مگر آنکه یون­های کلر باعث تخریب این لایه شوند و یا دی‌اکسیدکربن درجه قلیایی محیط را کاهش دهد. اما مواد با پایه رزینی، محیط را قلیایی نمی‌کنند، بلکه آنها اساساً از نفوذ اکسیژن و رطوبت که لازمه فرایند خوردگی است، جلوگیری می‌کنند.

به دلیل خاصیت چسبندگی مناسب این مواد می‌توان آنها را در لایه‌های بسیار نازک اعمال نمود و در این موارد ملات مقاومت خوبی در مقابل بار ضربه‌ای از خود نشان می‌دهد؛ بنابراین در مواقعی که امکان برش عمودی در بتن پایه وجود ندارد و لبه‌های بتن پایه به صورت تیز بریده می‌شود، بهتر است از ملات رزینی برای تعمیر استفاده گردد.

تکنیک‌های تعمیر به شرح زیر تقسیم‌بندی می‌شوند:

١- تعمیر دستی (ماله‌کشی) یا موضعی

٢- پاشیدن بتن

٣- قالب‌بندی مجدد

روش‌های تعمیر

پس از آماده‌سازی بتن آسیب‌دیده و آرماتور و انتخاب مصالح مناسب، باید روش مناسب تعمیر نیز انتخاب گردد. البته معمولاً انتخاب مصالح و روش، هم‌زمان صورت می‌گیرد زیرا وابسته به یکدیگر هستند.

وسعت خرابی در تعیین نوع روش تعمیر نقش مهمی دارد.

به‌طورکلی تکنیک‌های تعمیر به شرح زیر تقسیم‌بندی می‌شوند:

١- تعمیر دستی (ماله‌کشی) یا موضعی 

٢- پاشیدن بتن 

٣- قالب‌بندی مجدد

در روش تعمیر دستی یا موضعی هم از ملات‌های با پایه سیمانی و هم ملات‌های با پایه رزینی می‌توان استفاده نمود، این روش معمولاً در مواردی استفاده می‌شود که آسیب‌دیدگی در نقاط متعدد و در وسعت کم است.

روش پاشیدن بتن برای تعمیر سطوح وسیع مورداستفاده قرار می‌گیرد و به دو روش خشک و خیس قابل‌اجرا می‌باشد. در هر دو روند خشک و خیس می‌توان با بکار بردن مواد افزودنی و پلیمری بازده تعمیر را افزایش داد.

در تعمیرات با حجم زیاد ممکن است استفاده از ملات با روش دستی یا پاشیدن، از لحاظ اقتصادی و عملی مناسب نباشد. روش قالب‌بندی در مواقعی کاربرد دارد که قسمت زیادی از عضو سازه نیاز به اعمال مواد تعمیری دارد.

1 دیدگاه

  1. Buy CBD گفت:

    What i don’t understood is actually how you’re now not really much more
    smartly-preferred than you might be now. You’re very intelligent.
    You already know thus considerably in terms of this subject,
    made me personally consider it from numerous numerous
    angles. Its like men and women are not involved unless it’s one
    thing to do with Lady gaga! Your own stuffs outstanding. Always handle it up!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *