تعاریف فضاهای اقامت پارت دوم

تعاریف فضاهای اقامت پارت اول
تعاریف فضاهای اقامت پارت اول
آگوست 18, 2020
مقرنس و تأثیر معماری ایران در شبه قاره
مقرنس و تأثیر معماری ایران در شبه قاره
آگوست 18, 2020
تعاریف فضاهای اقامت

تعاریف فضاهای اقامت

الزامات فضاهای اقامتی واقع در زیرزمین

اتاق‌های زیرزمین، با رعایت شرایط زیر، می‌توانند به عنوان فضای اقامت که تأمین نور طبیعی در آن الزامی است، استفاده شوند

فضاهای مناسب برای اشتغال و سکونت

فضاهایی که کف آنها پایین‌تر از سطح زمین باشد، درصورتی‌که دارای نورگیری و تهویه لازم از فضای باز باشند و سایر الزامات مربوط به فضا یا تصرف موردنظر به ویژه از نظر هم‌جواری، ارتفاع، مساحت، دسترس و خروج، در آنها رعایت شده باشد، می‌توان جهت اقامت و اشتغال استفاده نمود.

 اگر متوسط ارتفاع تراز زیر سقف فضای زیرزمین از سطح زمین طبیعی (معبر یا حیاط) کمتر از ۰ / ۹۰ متر باشد، جهت استفاده برای اقامت یا اشتغال، باید با تأیید شهرداری و سایر مراجع صدور پروانه ساختمان مجراهای خارجی نور و هوا مطابق در کنار دیوار خارجی در حیاط‌ها پیش‌بینی شود.

در ساختمان‌ها، تعبیه گودال باغچه در داخل حیاط اصلی، جهت تأمین نور و تهویه فضای سکونت و اشتغال در زیرزمین، در صورت نداشتن مغایرت با ضوابط طرح‌های مصوب توسعه و عمران شهری و مطابق سایر مقررات مجاز است.

فضاهای الحاق شده به اتاق‌ها و فضاهای اقامت

اتاق‌های منظم به فضاهای اقامت، درصورتی‌که حداقل ۸۰ درصد دیوار مشترک آن با فضای اصلی باز باشد، نیاز به نور و هوای مستقل ندارد و برای محاسبه نور و هوای لازم، سطح اتاق منظم، به سطح فضای اصلی افزوده می‌شود. در غیر این صورت فضای الحاق شده باید مطابق نوع استفاده، از نورگیری و تهویه لازم مطابق این مقررات برخوردار باشد.

در حالتی که کمتر از ۸۰ درصد دیوار مشترک فضای الحاق شده به فضای اقامت اصلی باز باشد، باید هر دو فضا از ورودی مستقل نیز برخوردار باشند.

الزامات فضاهای اقامت با نورگیری از سقف

 در هنگام تغییر نوع استفاده یا تعمیر اساسی فضاهای اقامت موجود که نسبت به سطح الزامی کمبود سطح پنجره دارند، تا حداکثر ۵۰ درصد از سطح الزامی می‌تواند با رعایت سایر شرایط مندرج در از طریق نورگیر سقفی تأمین شود.

الزامات فضاهای اقامت با نورگیری از محفظه آفتاب‌گیر

 نورگیری و تهویه الزامی فضاهای قابل سکونت در صورت رعایت الزامات بیان شده می‌تواند از طریق محفظه‌های آفتاب‌گیر انجام شود.

در و پنجره

تمام اتاق‌های اقامت باید دارای حداقل یک «در» ورودی با رعایت اندازه‌های مندرج در این قسمت و الزامات کلی باشند. «در» اتاق‌های خواب، چندمنظوره و نشیمن باید از نوع لولایی یا پاشنه‌ای باشد.

استفاده از درهای کشویی یا تاشو بین اتاق‌های خواب و فضاهای منظم درصورتی‌که در اصلی ورود به اتاق نباشد، مجاز است.

ابعاد درب ورودی

در ورودی اصلی اتاق‌های اقامت باید دارای حداقل ۸۰ سانتیمتر پهنای مفید و ۲۰۰ سانتیمتر ارتفاع مفید باشد. در صورت استفاده از درهای چندلایه برای اتاق‌ها، پهنای مفید لنگه فعال در حالت باز باید حداقل ۸۰ سانتیمتر باشد.

عمق نورگیری

 در هر اتاق یا فضا یا فاصله مورد قبول برای نورگیری از یک پنجره، حداکثر ۷ متر است. 

درصورتی‌که قسمتی از اتاق یا فضا بافاصله بیش از ۷ متر از پنجره قرارداشتن باشد، آن قسمت از نور طبیعی بی‌بهره به حساب می‌آید.

 در صورت نورگیری فضا از طریق یک فضای نیمه‌باز سرپوشیده مانند ایوان، عمق نورگیری مجاز از لبه خارجی آن فضای نیمه‌باز محسوب می‌شود.

اتاق‌ها و فضاهای اقامتی چندمنظوره

فضاهایی که هم برای اقامت و هم صرف غذا مورداستفاده قرار می‌گیرند، باید حداقل ۱۴٫۵۰ مترمربع زیربنا داشته باشند.

فضاهای مورداستفاده برای اقامت، صرف غذا و پخت‌وپز باید دارای زیربنای حداقل ۲۰٫۰۰ مترمربع باشد.

تمام فضاهای اقامت چندمنظوره باید مطابق با مندرجات مباحث چهاردهم و نوزدهم مقررات ملی ساختمان به طور طبیعی یا مکانیکی تعویض هوا شوند.

سایر الزامات تعیین شده برای فضاهای اقامت، باید برای فضاهای اقامت چندمنظوره نیز رعایت گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *