ملاحظات معماری ساختمان و بارهای وارده

تکرار خسارات ناشی از زلزله
بررسی عوامل تکرار خسارت ناشی از زلزله
سپتامبر 7, 2020
ساختمان ها بر حسب سیستم سازه
گروه‌بندی ساختمان ها برحسب سیستم سازه
سپتامبر 8, 2020
معماری و بارهای وارده

معماری و بارهای وارده

پلان ساختمان باید تاحدامکان به شکل ساده و متقارن در دو امتداد عمود بر هم و بدون پیش‌آمدگی و پس رفتگی زیاد باشد و از ایجاد تغییرات نامتقارن پلان در ارتفاع ساختمان نیز حتی‌المقدور احتراز شود. از احداث طره‌های بزرگ‌تر از ۱٫۵  متر حتی‌المقدور احتراز شود. از ایجاد بازجوهای بزرگ و مجاور یکدیگر در دیافراگم‌های کف‌ها خودداری شود.

از قراردادن اجزای ساختمانی، تأسیسات و یا چیزهای سنگین بر روی طره‌ها و عناصر لاغر و دهانه‌های بزرگ پرهیز گردد.

با به‌کارگیری مصالح سازه‌ای با مقاومت زیاد و شکل‌پذیری مناسب و مصالح غیرسازه‌ای سبک، وزن ساختمان به حداقل رسانده شود.

از ایجاد اختلاف سطح در کف‌ها تاحدامکان خودداری شود.

از کاهش و افزایش مساحت زیر بنای طبقات در ارتفاع، به‌طوری‌که تغییرات قابل‌ملاحظه‌ای ایجاد شود، پرهیز گردد.

ملاحظات پیکربندی ساختمان و سازه

عناصری که بارهای قائم را تحمل می‌نمایند در طبقات مختلف تاحدامکان بر روی‌هم قرار داده شوند تا انتقال بار این عناصر به یکدیگر با واسطه عناصر افقی صورت نگیرد.

عناصری که نیروهای افقی ناشی از زلزله را تحمل می‌کنند به صورتی در نظر گرفته شوند که انتقال نیروها به سمت شالوده به طور مستقیم انجام شوند و عناصری که باهم کار می‌کنند در یک صفحه قائم قرار داشته باشند.

عناصر مقاوم در برابر نیروهای افقی ناشی از زلزله به صورتی در نظر گرفته شوند که پیچش ناشی از این نیروها در طبقات به حداقل برسد. برای این منظور مناسب است فاصله مرکز جرم و مرکز سختی در طبقه در هر امتداد، کمتر از ۵ درصد بعد ساختمان در آن امتداد گردد.

ساختمان و اجزای آن به نحوی طراحی گردند که شکل‌پذیری و مقاومت مناسب در آنها تأمین شده باشد.

در ساختمان‌هایی که در آنها از سیستم قاب خمشی برای بار جانبی استفاده می‌شود، طراحی به نحوی صورت گیرد که تاحدامکان ستون‌ها دیرتر از تیرها دچار خرابی شوند.

اعضای غیرسازه‌ای، مانند دیوارهای داخلی و نماها طوری اجرا شوند که تاحدامکان مزاحمتی برای حرکت اعضای سازه‌ای در زمان وقوع زلزله ایجاد نکنند. در غیر این صورت، اثر اندرکنش این اعضاء با سیستم سازه باید در تحلیل سازه در نظر گرفته شود.

از ایجاد ستون‌های کوتاه، به‌خصوص در نورگیرهای زیرزمین‌ها، حتی‌الامکان خودداری شود.

حتی‌المقدور از به‌کارگیری سیستم‌های مختلف سازه‌ای در امتدادهای مختلف در پلان و ارتفاع خودداری شود.

گروه‌بندی ساختمان‌ها برحسب اهمیت 

در این بخش از مقررات ساختمان‌ها از نظر اهمیت به چهار گروه تقسیم می‌شوند:

گروه ۱- ساختمان‌های با اهمیت خیلی زیاده

 در این گروه، ساختمان‌ هایی قرار دارند که قابل‌استفاده بودن آنها پس از وقوع زلزله اهمیت خاص دارد و وقفه در بهره‌برداری از آنها به طور غیرمستقیم موجب افزایش تلفات و خسارات می‌شود، مانند: بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها، مراکز آتش‌نشانی، مراکز و تأسیسات آبرسانی، نیروگاه‌ها و تأسیسات برق‌رسانی، برج‌های مراقبت فرودگاه‌ها، مراکز مخابرات، رادیو و تلویزیون، تأسیسات انتظامی، مراکز کمک‌رسانی و به‌طورکلی تمام ساختمان‌هایی که استفاده از آنها در نجات و امداد مؤثر می‌باشد. ساختمان‌ها و تأسیساتی که خرابی آنها موجب انتشار گسترده مواد سمی و مضر در کوتاه‌مدت و درازمدت برای محیط‌زیست می‌شوند جزو این گروه ساختمان‌ها منظور می‌گردند.

 گروه ۲- ساختمان‌های با اهمیت زیاد

 این گروه شامل سه دسته زیر است:

الف – ساختمان هایی که خرابی آنها موجب تلفات زیاد می‌شود، مانند: مدارس، مساجد، استادیوم‌ها، سینما و تئاترها، سالن اجتماعات، فروشگاه‌های بزرگ، ترمینال‌های مسافری، یا هر فضای سرپوشیده که محل تجمع بیش از ۳۰۰ نفر در زیر یک سقف باشد. 

ب- ساختمان هایی که خرابی آنها سبب ازدست‌رفتن ثروت ملی می‌گردد، مانند: موزه‌ها، کتابخانه‌ها، و به‌طورکلی مراکزی که در آنها اسناد و مدارک ملی و یا آثار پرارزش نگهداری می‌شود.

پ – ساختمان ها و تأسیسات صنعتی که خرابی آنها موجب آلودگی محیط‌زیست و یا آتش‌سوزی وسیع می‌شود، مانند: پالایشگاه‌ها، انبارهای سوخت و مراکز گازرسانی.

گروه ۳- ساختمان ‌های با اهمیت متوسط

 این گروه ساختمان‌ ها شامل کلیه ساختمان‌های مشمول این بخش، به‌جز ساختمان‌های عنوان شده در سه گروه دیگر می‌باشد، مانند: ساختمان‌های مسکونی و اداری و تجاری، هتل‌ها، پارکینگ‌های چندطبقه، انبارها، کارگاه‌ها، ساختمان‌های صنعتی و غیره. 

گروه ۴- ساختمان‌های با اهمیت کم

 این گروه شامل دودسته زیر است:

الف – ساختمان هایی که خسارت نسبتاً کمی از خرابی آنها حادث می‌شود و احتمال بروز تلفات در آنها بسیار کم است، مانند انبارهای کشاورزی و سالن‌های مرغداری.

ب – ساختمان های موقت که مدت بهره‌برداری از آنها کمتر از ۲ سال است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *